Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Papa

Papa - powszechnie znany materiał do wykonywania izolacji przeciwwilgociowych i przeciwwodnych elementów budynku. Oferowane przez nas produkty w każdym czasie są odpowiedzią na zapotrzebowanie aktualnych technologii budowlanych i potrzeb klientów.

Czym się różnią papy ....

Z asfaltu tradycyjnego – coraz rzadziej stosowane. Są tanie, ale nietrwałe, przykleja się je na lepik, co jest dość uciążliwe.

Asfaltowe oksydowane – stosowane od lat i stosunkowo tanie. Mają sporo ograniczeń. Z powodu ich dużej sztywności nie można ich układać w temperaturze niższej niż 5°C. Przy 0°C asfalt oksydowany zachowuje się jak ciało stałe – po przyciśnięciu trwale się odkształca. Powyżej 70°C zaczyna się uplastyczniać, może więc spływać z dachów o dużym kącie nachylenia.

Modyfikowane – właściwości zmienione przez dodanie substancji polimerowej np. SBS. Są bardziej giętkie w niskich temperaturach, można je więc układać nawet przy -5°C. Przez dwie godziny wytrzymują również oddziaływanie temperatury +100°C. Można jest układać prawie przez cały rok. Są elastyczne i wytrzymują bardzo znaczne odkształcenia. Nawet jeśli osnowa ulegnie rozerwaniu, nie oznacza to przerwania ciągłości hydroizolacyjnej papy. Papy modyfikowane są bardzo odporne na promieniowanie UV. Bardzo wolno się starzeją.

Tekturowe – dawniej powszechnie stosowane. Tektura podlega jednak butwieniu i gniciu, czyli degradacji biologicznej. Niedokładnie zaimpregnowana asfaltem papa na tekturze chłonie wodę, co powoduje jej sfałdowanie. Papy na tekturze mają niską rozciągliwość, ułożone na podłożu niestabilnym wymiarowo pękają. Można je kleić jedynie lepikiem asfaltowym.

Welon szklany – wytwarzany z włókien szklanych, nie podlega degradacji biologicznej ani nie jest nasiąkliwy. Jest jednak bardzo
kruchy, a jego rozciągliwość jest taka sama jak osnowy z tektury. Również ich wytrzymałość na rozrywanie jest porównywalna. Papy na welonie szklanym dzielą się na klejone lepikiem i zgrzewane.

Tkanina szklana – prawie trzy razy bardziej wytrzymała na rozciąganie niż tektura i welon szklany. Jest stabilna wymiarowo, nadaje się więc do mocowania mechanicznego lub zgrzewania.

Włókniny poliestrowe – najnowocześniejsze i najczęściej spotykane na rynku osnowy. Są też papy na osnowach z włókien ciągnionych, dodatkowo kalandrowanych (walcowanych). Mają jeszcze lepszą rozciągliwość niż tradycyjne włókniny poliestrowe.